Weekend naar Lascaux

Welk schilderij inspireert in zulke mate dat je er een lied over kunt schrijven ? De vraag kwam van het VRT-Radio1 programma Moshi. Het lied zou onderdeel zijn van de serie Kleur in E-mineur Ik koos voor de muurschildering in de grotten van Lascaux. De ongeëvenaarde, machtigste sprong ooit gemaakt in de schilderkunst, en tevens een van de Grote Geheimen in de geschiedenis van de scheppende mens. Ongesigneerd en in tijdsluiers gehuld. Hoe dit in tekst te vangen? Hoe meer je er over leest hoe meer het besef groeit dat we niets weten over de mensen die dit hebben gemaakt. Alleen dat de inspiratie en verbeeldingskracht daar in die grot, 17000 jaar geleden, ongekend moet zijn geweest.

Wie? Waarom? Hoe? De mensfiguur met vogelsnavel. Een religieus visioen? Een bericht voor volgende generaties? Het bleek een onmogelijke opgave om in een lied van drie minuten iets van betekenis te zeggen over het werk zelf. Daarom geprobeerd de onbereikbaarheid ervan te bezingen. Het lied heet “Weekend Naar Lascaux “ .Vrijdag de 13e mei namen we het op In de legendarische Toots-studio onder de zendmast van de VRT in Brussel. De zorgvuldige en geduldige opnameleiding van Raf De Clercq was indrukwekkend. De uitzending is op 5 juni.

Echt uitgebreid tafelen komt er nooit van als je moet spelen. Maar nu zagen we onze kans schoon. De volgende dag zouden we optreden in Antwerpen dus we hadden een hotel in Mechelen. En zo was er opeens een hele avond vrij. Wat kan ik zeggen ? De avond in Mechelen werd nacht en toen ochtend. De volgende middag alle brakke koppen en kapotte stembanden geïnventariseerd en doorgereden naar Antwerpen, Zon & Oesters. Daar speelden we ’s avonds op een groot plein aan de kade in verband met de feestelijke opening van Het MAS Het was alweer een tijdje geleden dat we op een festival stonden. Het vraagt een andere, uitbundiger uitvoering. Maar zo voelde ik me ook. Was erg tof om weer te doen na zolang precisiewerk in de theaters. Wat heel goed lukte was de mash-up van het prachtige “Twee Meisjes” van Raymond van het Groenewoud met Bagagedrager. De hele Weerman-crew was er. Niels was er voor het geluid en Joost voor alle regeldingen. Alleen Juul was er niet. Niks aan te doen, maar wel echt heel jammer. We krijgen hem nog wel. Ik weet waar hij woont.

Enfin, zo hebben we, op de best denkbare wijze, De Weerman-Tour afgesloten. (voorlopig dan…er staat al een reprise in de agenda…hoera!)

En ach, als De Voorzienigheid eenmaal heeft besloten dat het Grote Dagen gaan worden kun je weinig meer uitrichten als sterveling. Dus daarna was er ook nog vuurwerk op en om het MAS-gebouw. Maar ook in de verte, ver weg op de Schelde.

Verhalend vuurwerk. Ontroerend zelfs. Nooit eerder gezien.

Gepost door spinvis