Stad

Wie huizen afbreekt,verwoest families en sociale structuren. Dan bouwen mensen niet meer voort op wat ze hebben gebouwd.Ze kunnen zichzelf niet verbeteren, maar moeten steeds opnieuw beginnen


Aldus architect Alfredo Brillembourg vandaag in de Volkskrant (30-09-09) Toeval of niet, ik ben blij het eens van een prof te horen. Als je elk gebouw dat niet meer voldoet aan “de eisen van deze tijd” afbreekt, leven mensen in een constant veranderende omgeving. En dat is heel slecht voor de geestelijke volksgezondheid. Het besef, bewust of niet, dat de straten en pleinen waarop je loopt dezelfde zijn waar je ouders en hun ouders liepen, waar je kinderen en hun kinderen zullen lopen is erg belangrijk. Belangrijker dan wordt beseft. Mooi of lelijk, het is maar net hoeveel tijd er is verstreken. Hoeveel stemmen er geklonken hebben. Hoeveel vingers langs de muren gleden. Laat Hoog Catharijne zoals het is. In al zijn lelijkheid. Laat het staan. Onderhoud het. Hou het schoon. En over driehonderd jaar lopen trotse Utrechters over de traverses zoals ze nu tussen de fotogenieke grachten en kerken lopen.

Aanstaande zaterdag bestaat het NAS (Nieuwegeins Amateur Symfonieorkest) 25 jaar. Ter ere van dit jubileum schreef ik een muziekvertelling, “Eendags-Eiland/Nieuwegein in Zes Delen” Het is een soort sprookje over een stad waar, elke dag als de bewoners ’s ochtends wakker worden, alles nieuw is. Straten,scholen,pleinen,rotondes,tuinen,keukens. Elke ochtend blijken ze vervangen door betere, nieuwere straten,scholen,pleinen rotondes,tuinen en keukens. De mensen worden er gek van. Maar niemand weet hoe het komt. De Burgermeester wil er iets aan doen. Maar kun je iets aan een Natuurkracht doen?

Er zijn nog kaarten. Zaterdag 3 oktober. Theater De Kom. Nieuwegein. 20.00 uur

Gepost door spinvis